Najnowsze przepisy

Gorzkie warzywa z chrupiącą szalotką i parmezanem

Gorzkie warzywa z chrupiącą szalotką i parmezanem



We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

Miód i ocet łagodzą kęs zieleni; Sprawdź vinaigrette, maczając w nim kawałek sałaty i degustując wszystko razem.

Składniki

  • 3 średnie szalotki, cienko pokrojone w krążki
  • 1 łyżka octu z czerwonego wina
  • 1 łyżka octu sherry lub octu z czerwonego wina
  • Świeżo zmielony czarny pieprz
  • 2 główki Treviso radicchio, przekrojone wzdłuż na pół, grubo posiekane
  • 2 pęczki rukoli, przycięte
  • Ogolony Parmezan (do podania)

Przygotowanie przepisu

  • Smaż szalotki i olej w średnim rondlu na średnim ogniu, mieszając od czasu do czasu, aż szalotki zarumienią się na złoty kolor, około 4 minut. Za pomocą łyżki cedzakowej przenieś szalotki na talerz wyłożony ręcznikiem papierowym; sezon z solą. Niech olej szalotka ostygnie.

  • W dużej misce ubij oba octy, miód i ¼ szklanki oleju szalotkowego (resztę oleju zachowaj do innego użycia); dopraw solą i pieprzem. Dodaj radicchio i rukolę i wymieszaj. Podawaj sałatkę z chrupiącą szalotką i parmezanem.

Przepis Travisa Letta z Gjeliny w Venice CA,Zdjęcia: Michael Graydon Nikole HerriottSekcja recenzjiTo było pyszne! Polecam używać oleju, gdy jest jeszcze gorący, więc zwiędnie zielenie. A szalotki na średnim ogniu chrupią dłużej niż minutę. Musiałem podkręcić ogrzewanie, żeby były chrupiące. Na pewno przepis na opiekuna!Karen StapletonMaryland27.07.20

9 niedocenianych zimowych zielonych, na których można polegać przez wiosnę

Kiedy nadchodzą chłodniejsze miesiące, jedzenie sezonowe może wydawać się zniechęcające. Warzywa, na których polegałeś przez całe lato i jesień, są szybko konsumowane podczas wielkich zbiorów, podczas gdy ich nadwyżka jest często fermentowana i konserwowana, aby przetrwać zimę. A gdy zima w końcu zaczyna się kończyć, trzeba jeszcze trochę poczekać na ponowne pojawienie się słodkich wiosennych produktów.

Od Hippie Green do Hipster Fave Kompletny przewodnik po różnych rodzajach jarmużu Czasami może się wydawać, że lista świeżych owoców i warzyw zmieści się na jednej ręce. Jarmuż od lat jest supergwiazdą ze względu na jego zdolność do uprawy przez cały rok, ale myślę, że nadszedł czas, aby jarmuż cofnął się jako przyćmiony, przewyższający starsze rodzeństwo zielonych późnych sezonów. Oprócz warzyw korzeniowych istnieje wiele rodzajów zieleni, które mogą wytrzymać niskie temperatury, dzięki czemu rozwijają głębokie, mocne smaki. Ze względu na ich serdeczność ważne jest, aby wiedzieć, jak je przygotować, ale gdy spróbujesz, znajdziesz różne profile smaków, od słodkich buraków po gorzką musztardę. Oto dziewięć rodzajów mniej popularnych zimowych zieleni, które zdecydowanie powinieneś poznać.

Praktycznie wszystkie z nich są świetnie smażone z czosnkiem i podawane jako dodatek lub zmieszane z zupami, makaronami i sałatkami zbożowymi – lub też jedzone na surowo w orzeźwiających sałatkach zimowych. Można je nawet przekształcić w obfite pesto bez bazylii (pojedynczo lub zmieszane razem) lub połączyć w Gumbo Z’Herbes. Większość z nich stanowi również dobre substytuty dla siebie nawzajem, więc nie ograniczaj się do konkretnych przepisów podanych poniżej dla każdego zielonego, zobacz nasze przepisy na jarmuż i przepisy na botwinę, aby uzyskać jeszcze więcej inspiracji, i zajmuj się eksperymentowaniem z zimowymi zieleniami, aż nadejdzie czas na więcej delikatne warzywa, aby przyjechać ponownie.

1. Collard Greens

Na południu te warzywa są spożywane przez cały rok. Ich duże, ciemne, grube liście są często duszone lub pokrojone w cienkie plasterki, aby uzyskać najlepsze rezultaty.

Wolnowar Colard Greens z Wędzoną Szynką

Powoli duszona w pikantnym, wędzonym, bogatym bulionie, to klasyczny sposób na delektowanie się kapustą warzywną, z wyjątkiem tego, że łączy się je w powolnej kuchence zamiast w garnku na kuchence. Chleb kukurydziany jest opcjonalny, ale będziesz go potrzebować do zmoczenia likieru. Zdobądź nasz przepis na warzywa z kołnierzykiem wolnowarowym.

2. Zieloni mniszka lekarskiego

Chociaż zaczyna kiełkować na wiosnę, ta bardzo pożywna gorzka zieleń dobrze się przechowuje. Ma wiele celów leczniczych, takich jak wspomaganie trawienia.

Zwiędłe Zieloni Mniszka z Balsamicznymi Jajkami Sadzonymi

Smażone warzywa same w sobie robią posiłek z dodatkiem jajek i sera, ale chrupiący chleb nie zaszkodzi. Zdobądź nasz przepis na zwiędłe zielone liście mniszka lekarskiego z balsamicznymi jajkami sadzonymi.

Sałatka z mniszka lekarskiego

Albo spróbuj przyjemnie gorzkiej zieleniny mniszka lekarskiego na surowo w sałatce, która zawiera również prosciutto, ser pleśniowy i kandyzowane orzechy włoskie z winegretem z białego wina. Zdobądź przepis na zieloną sałatkę z mniszka lekarskiego.

3. Zieloni buraków

Buraki mają długi okres wegetacji, co oznacza, że ​​ich zielenina jest dostępna przez całą zimę. Są bogate w przeciwutleniacze i witaminę B6, a także inne składniki odżywcze, a ich liście są naturalnie słodkie.

Chrupiące pieczone zielone chipsy z buraków

Znasz i kochasz chipsy z jarmużu, ale możesz też zmienić każdą inną liściastą zimową zieleń w chrupiące, zdrowe chipsy warzywne. Zdobądź przepis na chrupiące pieczone zielone chipsy z buraków.

Zielone pesto z buraków

Zamień buraki w zimowe pesto do makaronu, jęczmienia, pieczonej ryby lub tosty czosnkowego. (Możesz też zrobić z nich pesto miso z makaronem soba, aby zmienić zwykły makaron pesto.) Zdobądź przepis na zielone pesto z buraków.

Zieloni buraków i makaron Feta

Nie chcesz zabrudzić blendera? Po prostu podrzuć smażone buraki z makaronem i serem, aby uzyskać łatwy obiad. Zdobądź nasz przepis na zielone buraki i makaron feta.

4. Cykoria

Spokrewniona z cykorią belgijską i radicchio, ta zieleń była uprawiana od tysięcy lat przez Rzymian, Egipcjan i Greków.

Sałatka z cykorii, mandarynki i granatu

Słodko cierpkie segmenty cytrusów i pestki granatu ożywiają tę gorzką zimową sałatkę z marynowaną szalotką na dokładkę. Zdobądź nasz przepis na sałatkę z cykorii, mandarynki i granatu.

5. Cavolo Nero

Ta zieleń pochodzi z rodziny jarmużu i jest często określana jako jarmuż czarny, jarmuż toskański, jarmuż lacinato lub jarmuż dinozaurów (między innymi). Jest doskonałym źródłem witamin i wapnia i jest na tyle wszechstronny, że można go stosować w różnych potrawach, od zup po sałatki.

Smażone Cavolo Nero

Cztery funty jarmużu mogą wydawać się dużo, ale tymczasem znacznie się gotuje, poznaje czosnek, cebulę, czerwoną paprykę i sok pomarańczowy. Zdobądź nasz przepis na Sauteed Cavolo Nero.

Quiche z czarnym jarmużem

Jeśli jesteś fanem pikantnych ciast, dodanie zimowej zieleni do quiche to sprytny i pyszny ruch. Zdobądź przepis na quiche z czarnego jarmużu.

6. Liście szczawiu

Ta wieloletnia zieleń jest zielna i odporna, o kwaskowatym smaku. Często używa się go do przyprawiania sosów oraz do nadania głębi i koloru zupom.

Francuska Zupa Szczawowa z Grzankami Parmezanowymi Czosnkowymi

Cytrynowy smak szczawiu sprawia, że ​​jest to raczej orzeźwiająca zupa, choć jest ona zahartowana bulionem z kurczaka, ziemniakami i śmietaną. (Istnieje też polska zupa ze szczawiu o nazwie schav, która jest podawana schłodzona.) Zdobądź przepis na francuską zupę szczawiową.

7. Eskarol

Mniej gorzki członek rodziny endywia/cykorii, endywia jest bogata w błonnik i witaminę A. Zielone warzywa są idealną sezonowo świeżą sałatką, ale są również dobre jako duszone lub w zupie, zwłaszcza z fasolą.

Sałatka Escarole z grzankami z sera pleśniowego

Papryczki Piquillo, sok pomarańczowy i oliwa z oliwek nadają naszej sałatce escarole hiszpańskiego smaku. Grzanki z serem pleśniowym nadają się na lekki lunch, ale jeśli wolisz, możesz je pominąć i zamiast tego wrzucić sardynki. Zdobądź nasz przepis na sałatkę Escarole.

8. Mache

Mache, znana również jako sałatka z kukurydzy, ma orzechowy smak i jest historycznie znana jako dziko rosnący chwast na polach pszenicy.

Cytrynowy Koper Łosoś z Sałatką Mache i Rukolą

Ta lekka, napakowana przeciwutleniaczami sałatka z prostym winegretem z miodem i czerwonym winem będzie świetna do wielu rzeczy, ale pieczony łosoś jest idealny, gdy ruszamy na wiosnę. Zdobądź przepis na Lemon Dill Salmon z Mache i Rukolą.

9. Musztarda Zieleni

Jak sama nazwa wskazuje, ta zieleń ma pieprzny, musztardowy smak, co sprawia, że ​​jest to pikantna sałatka. Są również dobrze smażone lub duszone.

Sałatka Musztardowa Z Sosem Anchois

Sardela w dressingu przypomina sałatkę Cezar, ale nie jest ciężka, jak czasami może być bardziej kremowa wersja. Plastry gruszki stanowią słodki kontrast z innymi pikantnymi, pikantnymi i ostrymi smakami. Kup naszą sałatkę z musztardy z sosem anchois.

Spinner do sałatek OXO Good Grips, 28,89 USD na Amazon

Najłatwiejszy sposób na czyszczenie całej zieleni, zimą lub w inny sposób.

Wszystkie polecane produkty są wybierane niezależnie przez naszych redaktorów. Kiedy kupujesz coś za pośrednictwem naszych linków detalicznych, możemy otrzymać prowizję. Więcej wspaniałych, ręcznie wybieranych produktów znajdziesz w sklepie Chowhound.

Nyanyika Banda od ponad 15 lat pracuje jako szef kuchni w restauracjach w Massachusetts, San Francisco i Nowym Jorku oraz jako tester przepisów w ogólnokrajowej publikacji. Obecnie prowadzi w Minnesocie ramen popup i firmę cateringową, jednocześnie studiując na kierunku Food Studies.

Zdjęcie w nagłówku dzięki uprzejmości Martina Barrauda / OJO Images / Getty Images.


Sałatka z jarmużu na ciepło z winegretem miodowo-dijonowym

A teraz, zanim uciekniesz od czytania słowa &lquokale&rsquo, pozwól, że opiszę sposób, w jaki ta sałatka smakuje. Ponieważ ta ciepła sałatka z jarmużu z pewnością sprawi, że spojrzysz na jarmuż w nowatorskim, pysznym świetle!

Ta sałatka jest dobrze zaokrąglona, ​​ciepła, zachęcająca, kolorowa i zwieńczona mnóstwem pysznych smakołyków.

Zasadniczo ta pożywna sałatka jest dżemem pełen pyszności, co sprawia, że idealny zarówno dla nowicjusza, jak i weterynarza!

Załadowana chrupiącym, słonym bekonem, wędzoną, słodką pieczoną czerwoną papryką, chrupiącą smażoną szalotką, chrupiącymi orzechowymi orzechami, ostrym, świeżo posiekanym parmezanem i wykończona słodkim, cierpkim, delikatnym miodowym winegretem dijon ta sałatka to eksplozja smaku!


9 niedocenianych zimowych zielonych, na których można polegać przez wiosnę

Kiedy nadchodzą chłodniejsze miesiące, jedzenie sezonowe może wydawać się zniechęcające. Warzywa, na których polegałeś przez całe lato i jesień, są szybko konsumowane podczas wielkich zbiorów, podczas gdy ich nadwyżka jest często fermentowana i konserwowana, aby przetrwać zimę. A gdy zima w końcu zaczyna się kończyć, trzeba jeszcze trochę poczekać na ponowne pojawienie się słodkich wiosennych produktów.

Od Hippie Green do Hipster Fave Kompletny przewodnik po różnych rodzajach jarmużu Czasami może się wydawać, że lista świeżych owoców i warzyw zmieści się na jednej ręce. Jarmuż od lat jest supergwiazdą ze względu na jego zdolność do uprawy przez cały rok, ale myślę, że nadszedł czas, aby jarmuż cofnął się jako przyćmiony, przewyższający starsze rodzeństwo zielonych późnych sezonów. Oprócz warzyw korzeniowych istnieje wiele rodzajów zieleni, które mogą wytrzymać niskie temperatury, dzięki czemu rozwijają głębokie, mocne smaki. Ze względu na ich serdeczność ważne jest, aby wiedzieć, jak je przygotować, ale gdy spróbujesz, znajdziesz różne profile smaków, od słodkich buraków po gorzką musztardę. Oto dziewięć rodzajów mniej popularnych zimowych zieleni, które zdecydowanie powinieneś poznać.

Praktycznie wszystkie z nich są świetnie smażone z czosnkiem i podawane jako dodatek lub zmieszane z zupami, makaronami i sałatkami zbożowymi – lub też jedzone na surowo w orzeźwiających sałatkach zimowych. Można je nawet przekształcić w obfite pesto bez bazylii (pojedynczo lub zmieszane razem) lub połączyć w Gumbo Z’Herbes. Większość z nich stanowi również dobre substytuty dla siebie nawzajem, więc nie ograniczaj się do konkretnych przepisów podanych poniżej dla każdego zielonego, zobacz nasze przepisy na jarmuż i przepisy na botwinę, aby uzyskać jeszcze więcej inspiracji, i zajmuj się eksperymentowaniem z zimowymi zieleniami, aż nadejdzie czas na więcej delikatne warzywa, aby przyjechać ponownie.

1. Collard Greens

Na południu te warzywa są spożywane przez cały rok. Ich duże, ciemne, grube liście są często duszone lub pokrojone w cienkie plasterki, aby uzyskać najlepsze rezultaty.

Wolnowar Colard Greens z Wędzoną Szynką

Powoli duszona w pikantnym, wędzonym, bogatym bulionie, to klasyczny sposób na delektowanie się kapustą warzywną, z wyjątkiem tego, że łączy się je w powolnej kuchence zamiast w garnku na kuchence. Chleb kukurydziany jest opcjonalny, ale będziesz go potrzebować do zmoczenia likieru. Zdobądź nasz przepis na warzywa z kołnierzykiem wolnowarowym.

2. Zieloni mniszka lekarskiego

Chociaż zaczyna kiełkować na wiosnę, ta bardzo pożywna gorzka zieleń dobrze się przechowuje. Ma wiele celów leczniczych, takich jak wspomaganie trawienia.

Zwiędłe Zieloni Mniszka z Balsamicznymi Jajkami Sadzonymi

Smażone warzywa same w sobie robią posiłek z dodatkiem jajek i sera, ale chrupiący chleb nie zaszkodzi. Zdobądź nasz przepis na zwiędłe zielone liście mniszka lekarskiego z balsamicznymi jajkami sadzonymi.

Sałatka z mniszka lekarskiego

Albo spróbuj przyjemnie gorzkiej zieleniny mniszka lekarskiego na surowo w sałatce, która zawiera również prosciutto, ser pleśniowy i kandyzowane orzechy włoskie z winegretem z białego wina. Zdobądź przepis na zieloną sałatkę z mniszka lekarskiego.

3. Zieloni buraków

Buraki mają długi okres wegetacji, co oznacza, że ​​ich zielenina jest dostępna przez całą zimę. Są bogate w przeciwutleniacze i witaminę B6, a także inne składniki odżywcze, a ich liście są naturalnie słodkie.

Chrupiące pieczone zielone chipsy z buraków

Znasz i kochasz chipsy z jarmużu, ale możesz też zmienić każdą inną liściastą zimową zieleń w chrupiące, zdrowe chipsy warzywne. Zdobądź przepis na chrupiące pieczone zielone chipsy z buraków.

Zielone pesto z buraków

Zamień buraki w zimowe pesto do makaronu, jęczmienia, pieczonej ryby lub tosty czosnkowego. (Możesz też zrobić z nich pesto miso z makaronem soba, aby zmienić zwykły makaron pesto.) Zdobądź przepis na zielone pesto z buraków.

Zieloni buraków i makaron Feta

Nie chcesz zabrudzić blendera? Po prostu podrzuć smażone buraki z makaronem i serem na łatwy obiad. Zdobądź nasz przepis na zielone buraki i makaron feta.

4. Cykoria

Spokrewniona z cykorią belgijską i radicchio, ta zieleń była uprawiana od tysięcy lat przez Rzymian, Egipcjan i Greków.

Sałatka z cykorii, mandarynki i granatu

Słodko cierpkie segmenty cytrusów i pestki granatu ożywiają tę gorzką zimową sałatkę z marynowaną szalotką na dokładkę. Zdobądź nasz przepis na sałatkę z cykorii, mandarynki i granatu.

5. Cavolo Nero

Ta zieleń pochodzi z rodziny jarmużu i jest często określana jako jarmuż czarny, jarmuż toskański, jarmuż lacinato lub jarmuż dinozaurów (między innymi). Jest doskonałym źródłem witamin i wapnia i jest na tyle wszechstronny, że można go stosować w różnych potrawach, od zup po sałatki.

Smażone Cavolo Nero

Cztery funty jarmużu mogą wydawać się dużo, ale tymczasem znacznie się gotuje, poznaje czosnek, cebulę, czerwoną paprykę i sok pomarańczowy. Zdobądź nasz przepis na Sauteed Cavolo Nero.

Quiche z czarnego jarmużu

Jeśli jesteś fanem pikantnych ciast, dodanie zimowej zieleni do quiche to sprytny i pyszny ruch. Zdobądź przepis na quiche z czarnego jarmużu.

6. Liście szczawiu

Ta wieloletnia zieleń jest zielna i odporna, o kwaskowatym smaku. Często używa się go do przyprawiania sosów oraz do nadania głębi i koloru zupom.

Francuska Zupa Szczawowa z Grzankami Parmezanowymi Czosnkowymi

Cytrynowy smak szczawiu sprawia, że ​​jest to raczej orzeźwiająca zupa, choć jest ona zahartowana bulionem z kurczaka, ziemniakami i śmietaną. (Istnieje też polska zupa ze szczawiu o nazwie schav, która jest podawana schłodzona.) Zdobądź przepis na francuską zupę szczawiową.

7. Eskarol

Mniej gorzki członek rodziny endywia/cykorii, endywia jest bogata w błonnik i witaminę A. Zielone warzywa są idealną sezonowo świeżą sałatką, ale są również dobre jako duszone lub w zupie, zwłaszcza z fasolą.

Sałatka Escarole z grzankami z sera pleśniowego

Papryczki Piquillo, sok pomarańczowy i oliwa z oliwek nadają naszej sałatce escarole hiszpańskiego smaku. Grzanki z serem pleśniowym nadają się na lekki lunch, ale jeśli wolisz, możesz je pominąć i zamiast tego wrzucić sardynki. Zdobądź nasz przepis na sałatkę Escarole.

8. Mache

Mache, znana również jako sałatka z kukurydzy, ma orzechowy smak i jest historycznie znana jako dziko rosnący chwast na polach pszenicy.

Cytrynowy Koper Łosoś z Sałatką Mache i Rukolą

Ta lekka, napakowana przeciwutleniaczami sałatka z prostym winegretem z miodem i czerwonym winem będzie świetna do wielu rzeczy, ale pieczony łosoś jest idealny, gdy ruszamy na wiosnę. Zdobądź przepis na Lemon Dill Salmon z Mache i Rukolą.

9. Musztarda Zieleni

Jak sama nazwa wskazuje, ta zieleń ma pieprzny, musztardowy smak, co sprawia, że ​​jest to pikantna sałatka. Są również dobrze smażone lub duszone.

Sałatka Musztardowa Z Sosem Anchois

Sardela w dressingu przypomina sałatkę Cezar, ale nie jest ciężka, jak czasami może być bardziej kremowa wersja. Plastry gruszki stanowią słodki kontrast z innymi pikantnymi, pikantnymi i ostrymi smakami. Kup naszą sałatkę z musztardy z sosem anchois.

Spinner do sałatek OXO Good Grips, 28,89 USD na Amazon

Najłatwiejszy sposób na czyszczenie całej zieleni, zimą lub w inny sposób.

Wszystkie polecane produkty są wybierane niezależnie przez naszych redaktorów. Kiedy kupujesz coś za pośrednictwem naszych linków detalicznych, możemy otrzymać prowizję. Więcej wspaniałych, ręcznie wybieranych produktów znajdziesz w sklepie Chowhound.

Nyanyika Banda od ponad 15 lat pracuje jako szef kuchni w restauracjach w Massachusetts, San Francisco i Nowym Jorku oraz jako tester przepisów w ogólnokrajowej publikacji. Obecnie prowadzi w Minnesocie ramen popup i firmę cateringową, jednocześnie studiując na kierunku Food Studies.

Zdjęcie w nagłówku dzięki uprzejmości Martina Barrauda / OJO Images / Getty Images.


Łatwy przepis na smażone warzywa mieszane

Nie znasz się na gotowaniu z zieleniną i szukasz prostego sposobu na ich przygotowanie? Świetnym sposobem jest lekkie podsmażenie ich z odrobiną czosnku wraz z szalotką lub szalotką w oliwie z oliwek. Dodaj posypkę solą morską i pieprzem. Możesz chcieć trochę podgrzać, więc możesz dodać odrobinę ostrego sosu lub trochę kwaśnego soku z cytryny, który świetnie komponuje się z gorzkimi zieleniami, rozjaśniając je. To wszystko, czego naprawdę potrzebujesz.

Ten przepis wymaga albo jarmużu, albo boćwiny, a także pęczka szpinaku. Możesz użyć dowolnego rodzaju jarmużu, niezależnie od tego, czy jest to jarmuż kędzierzawy, czy toskański (lub dinozaurowy). Wszystkie te warzywa są super zdrowe, zawierają witaminy A, C, K, żelazo, potas, fosfor, wapń, magnez i błonnik. Trudno się pomylić.

Wegetariańskie, wegańskie i bezglutenowe, te smażone warzywa są super pożywne i pyszne i stanowią świetny dodatek. W przeciwnym razie rozważ podanie pieczonego lub smażonego tofu na wierzchu, a masz proste smażone warzywa, które towarzyszy komosie ryżowej, ryżowi lub jakiejkolwiek innej mieszance zbożowej lub zbożowej. Jeśli nie jesz wegan, zetrzyj trochę sera na wierzchu, spróbuj świeżego parmezanu lub koziej goudy.


Wzbogać swoją sałatkę z grillowanym kurczakiem, łącząc ją z cukinią i winegretem cytrynowo-kaparowym.

Curtis Stone, który prowadzi Maude i Gwen w Los Angeles, powiedział Insiderowi, że ta sałatka jest jednym z jego ulubionych sposobów „ustawienia zdrowego posiłku na stole”.

„Jest pikantny, z rukolą i pepperoncini w cytrusowym vinaigrette” – powiedział. "Wstążki z cukinii, które wyglądają jak szeroki makaron pappardelle, mają apetyczną, świeżą konsystencję i pięknie prezentują się na talerzu."

Aby zrobić sałatkę Stone dla czterech osób, potrzebujesz: 4 połówki piersi kurczaka bez kości, 8 filiżanek młodej rukoli (bez opakowania), 2 cukinie (mała i cienka) i 1 szklanka pomidorków koktajlowych (połowa).

Aby zrobić winegret cytrynowo-kaparowy Stone'a, potrzebujesz: ¼ szklanki oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia, 3 łyżki świeżego soku z cytryny, 2 łyżki szalotki (drobno posiekanej), 1 łyżka pepperoncini (drobno posiekana), 1 łyżka natki pietruszki (drobno posiekane), 1 łyżka kaparów (odsączonych, grubo posiekanych), 2 łyżeczki octu szampańskiego (ocet z białego wina też się sprawdzi) i drobno starta skórka z 1 cytryny.

Najpierw podgrzej patelnię grillową na średnim ogniu. Posmaruj kurczaka łyżką oliwy z oliwek i dopraw solą i pieprzem. Grilluj kurczaka przez około cztery minuty z każdej strony lub do momentu, aż się przypiecze, a ślady po grillu będą widoczne. Przenieś na deskę do krojenia.

Następnie w dużej misce połącz rukolę i pomidory. Użyj obieraczki do warzyw, aby ogolić długie, cienkie wstążki z cukinii. Dodaj wstążki do miski i wyrzuć obskurne środki cukinii.

W osobnej misce wymieszaj szalotki, skórkę z cytryny, sok z cytryny, kapary, pepperoncini, pietruszkę i ocet do dressingu. Następnie stopniowo ubijaj oliwę i doprawiaj do smaku solą i pieprzem.

Porada dla profesjonalistów: możesz zrobić vinaigrette do ośmiu godzin przed podaniem — po prostu przykryj go i wstaw do lodówki. Pozostaw opatrunek w temperaturze pokojowej na 15 minut i ponownie ubij przed użyciem.

Gdy będziesz gotowy do podania, dodaj wystarczającą ilość vinaigrette, aby pokryć sałatkę i delikatnie wymieszaj wszystko razem, uważając, aby nie złamać wstążek z cukinii. Dopraw solą i pieprzem.

Podawaj pierś z kurczaka na talerzu z sałatką obok. Skrop kurczaka i sałatkę pozostałym winegretem i od razu podawaj.


Sałatka Radicchio, Rukola i Jabłko z Chrupkami Parmezanowymi

To nie daje dużo sosu, więc jeśli lubisz bardziej ubraną sałatkę, podwój składniki vinaigrette. Myślę, że następnym razem.

Składniki

6 oz. drobno starty, świeży parmezan, podzielony

3 łyżki octu z białego wina

1/2-1 łyżki musztardy Dijon (użyj pełnej 1 łyżki stołowej, jeśli naprawdę lubisz musztardę)

Koszerna sól i czarny pieprz do smaku

2 średnie główki, radicchio, liście rozdzielone i przecięte na pół, jeśli są duże

1 duża Pink Lady, pokrojona w cienkie plasterki (lub dowolne inne słodkie, jędrne jabłko, które lubisz)

Przepis

1. Rozgrzej piekarnik do 350ºF i wyłóż blachę do pieczenia papierem do pieczenia. Lekko spryskaj sprayem do gotowania warzyw. Ser podziel na 8 małych kopczyków i dociśnij, aby się spłaszczył. Piecz przez 6-8 minut, aż ser się rozpuści, spłaszczy i zbrązowieje. Przełóż na drucianą podstawkę, aby całkowicie ostygło. Gdy ostygną, obierz chrupki z papieru i odłóż na bok, aż sałatka będzie gotowa.

2. W małym rondlu na średnim ogniu podgrzej miód, aż się rozgrzeje. W osobnej misce wymieszaj szalotkę, oliwę, ocet i musztardę. Dopraw do smaku odrobiną koszernej soli i pieprzu. Odłożyć na bok.

3. W dużej salaterce wymieszać radicchio, rukolę i jabłko. Zalać dressingiem i wrzucić do płaszcza. W razie potrzeby dopraw solą i pieprzem. Posyp chrupkami parmezanowymi i podawaj.

Notatka: Przepis zaadaptowany z wydania z 2014 roku Magazyn Bon Appetit. Zamieniłam rukolę baby na zwykłą rukolę.


Po 13 latach i 66 000 mil przejechałem książkę kucharską —Jedzenie w północnej Tajlandii—przybył.

Pierwszą rzeczą, którą zrobiłem, było kupienie ciężarówki. Dlaczego ciężarówka? Podejrzewałem, że będę musiał wybrać się w teren, a także chciałem mieć miejsce do rzucania rowerem podczas długich wypraw badawczych. Pojechałem więc do dealera w Bangkoku, wymieniłem gotówkę na nową Toyotę Hilux, załadowałem do niej statywy oświetleniowe, statywy, softbox, reflektory, aparaty fotograficzne, notatniki, laptop i rower, i następnego dnia wyjechałem zamierzał napisać i sfotografować książkę o jedzeniu północnej Tajlandii.

To nie była pochopna decyzja. Miałem ochotę napisać książkę o kuchni regionalnej Tajlandii, odkąd około 2005 roku zacząłem pracować jako pisarz i fotograf z Bangkoku. Rzeczywiście, wtedy zacząłem nad nią pracować, ale patrząc na te zdjęcia i teksty dzisiaj, jest godny podziwu i amatorski. Po cichu odłożyłem ten projekt na bok i zajęło mi prawie dokładnie całą dekadę pisania, fotografowania, podróżowania, nawiązywania kontaktów, nauki języka i przyswajania wiedzy, zanim poczułem się gotowy, by ponownie do niego podejść.

Więc pojechałem. Północna Tajlandia, z rdzeniem mniej więcej tej samej wielkości co Indiana, graniczy z Birmą na zachodzie i północy oraz Laosem na wschodzie. Z Bangkoku podróż do Chiang Mai, największego miasta regionu i jego kulturalnej stolicy zajmuje około 12 godzin – jeśli tak jak ja, zgubisz się. I tam właśnie zacząłem. Od 2007 roku piszę przewodniki po Lonely Planet, a północna Tajlandia była moim terenem, więc znałam już wiele potraw, które chciałam pokazać. To była po prostu kwestia włożenia stopy w drzwi.

Mamy dwóch przyjaciółek pokazują mi, jak to się robi w prowincji Nan (po lewej) i prowincji Chiang Rai (po prawej)

Widzisz, żeby zrobić książkę kucharską, potrzebujesz przepisów. Chciałem, aby te przepisy pochodziły bezpośrednio od mieszkańców północnej Tajlandii. W tym celu zastosowałem różne techniki. Gdybym zbliżał się do restauracji, kilka razy tam jadłem, okazywałem zainteresowanie i zadawałem dużo pytań. Jako biały facet z Oregonu, który mówi płynnie po tajsku, miałem nieodłączną przewagę: wyraźnie byłem outsiderem, ale potrafiłem się komunikować, a ludzie byli zachwyceni, że ktoś taki jak ja wykazuje zainteresowanie ich makaronem, grillowanymi potrawami, ich curry . Kiedy czułem, że nawiązałem związek, ujawniałem swoje intencje w rozmowie, która zwykle przebiegała tak:

„Jestem pisarzem i fotografem, który pisze książkę o jedzeniu w północnej Tajlandii. Naprawdę uwielbiam danie X. Czy mógłbym zobaczyć, jak jest zrobione i zrobić kilka zdjęć do mojej książki?”

"Dlaczego? Otwierasz restaurację?

"Nie. Jestem pisarzem i fotografem piszącym książkę o jedzeniu w północnej Tajlandii”.

„Więc zamierzasz wziąć moje przepisy i otworzyć restaurację?”

"Nie. Oczywiście nie. Po prostu piszę książkę.

Ogromna większość restauratorów i sprzedawców nie miała nic przeciwko temu, że rozbijałem ich kuchnie, strzelałem zdjęciami i zadawałem głupie pytania. I to od nich zaczerpnęłam niektóre z bardziej wyrafinowanych przepisów w mojej książce, takie jak kruche laap z tofu, które było niezwykle doprawione koprem włoskim i nasionami kopru, lub zupa z makaronem, która ma swój głęboko pikantny smak z mielonej wieprzowiny brzuch duszony ze sfermentowaną soją przypominającą natto.

Laap z kurczaka w stylu północnotajskim i fermentowana soja przypominająca natto, oba w prowincji Chiang Rai

Innym źródłem przepisów były rodziny goszczące. W odległej wiejskiej Tajlandii, w społecznościach zbyt małych, by mieć hotel, miejscowi spotykają się, aby otworzyć swoje domy dla gości. Za opłatą około 10 dolarów dostajesz materac na podłodze i jeden lub dwa posiłki. Szukałem ich online i dzwoniłem z wyprzedzeniem, bardzo jasno wyjaśniając, co robię, i prosząc o pozostanie z rodziną, która ma najlepszą reputację w zakresie gotowania. Zakwaterowanie u rodziny okazało się jednym z moich najlepszych zasobów, ponieważ kucharze i gospodynie domowe nie mieli żadnych skrupułów, by dzielić się swoimi przepisami.

Niektóre z najbardziej wyjątkowych przepisów w mojej książce, od lekko cierpkiej zupy z kurczaka z wolnego wybiegu i kwiatu bananowca po pikantne kulki ryżowe o smaku grzybowym i pomidorowym, pochodzą z rodzin goszczących. Ale posiadanie tak intymnego spojrzenia na życie ludzi może czasami być otrzeźwiającym sprawdzianem rzeczywistości. Kiedy jeździłem po kraju moją wymyślną ciężarówką w ramach mojej frywolnej pogoni, natknąłem się na ludzi borykających się z poważnym ubóstwem, problemami zdrowotnymi, brakiem infrastruktury i korupcją. Od czasu do czasu otrzymywałem pieniądze. I niejednokrotnie moja opłata za pobyt u rodziny kończyła się w lokalnym sklepie monopolowym, coś, z czym nie czułem się zbyt dobrze.

Współpracownik Christopher Wise w naszym łóżku u rodziny goszczącej w prowincji Mae Hong Son (po lewej) typowo dziki wieczór u rodziny goszczącej w prowincji Nan (po prawej)

Kiedy w końcu dotarłem do kuchni, zacząłem od robienia wściekłych notatek, gryzmolonych zarówno po angielsku, jak i po tajsku. Mój iPhone stał się nieocenionym narzędziem badawczym: używałem go do robienia zdjęć składników i nagrywania bardziej skomplikowanych technik gotowania (w szczególności wideo to jedyny sposób, w jaki mogłem sobie przypomnieć skomplikowane i piękne sposoby składania bananów przez Północną Tajlandię). liść do owijania składników i potraw). I oczywiście robiłem zdjęcia lustrzanką cyfrową (Nikon D800, zwykle montowany z szerokokątnym zoomem 16–35 mm lub obiektywem makro 90 mm).

Robiłem swobodne zdjęcia gotujących ludzi – kiedy o tym pamiętałem i/lub kiedy miałem wolne ręce – a następnie bardziej skomponowane obrazy gotowych potraw. Jedną z rzeczy, z których jestem szczególnie dumny, jest fakt, że wszystkie ujęcia naczyń – „piękne ujęcia”, jak są one znane w branży książek kucharskich – w mojej książce zostały nakręcone w miejscu, w którym przyrządzano naczynia, a nie w studiu. w Nowym Jorku. Ludzie kładli talerze i gapili się na mnie niecierpliwie, podczas gdy ja bawiłem się moim przenośnym studiem (stroboskop SB-900 zamontowany na statywie oświetleniowym i przestrzeliwany przez softbox naturalne światło jest rzadkim towarem w kuchniach północnej Tajlandii), stawałem na krzesłach i Uderzyłem głową w różne rzeczy, aby uzyskać odpowiedni kąt. Poza poprawianiem dekoracji tu i ówdzie lub zmienianiem orientacji talerza, w ogóle nie stylizowałem jedzenia — w książce widać dokładnie, jak dania były podawane w północnej Tajlandii.

Próba napisania książki kucharskiej w domu Andy'ego Rickera w Chiang Mai

Rzeczywiście, podejście, którego się trzymałem podczas tworzenia tej książki, było podejściem dziennikarza. Nie jestem dziennikarzem, ale miałem nadzieję, że takie podejście może uchronić mnie przed nieuniknioną krytyką bycia białym facetem, który głęboko zanurza się w kulturze, która nie jest jego własną. Podążając za zasadami dziennikarstwa, miałem nadzieję, że podkreśli to moją neutralność, moją rolę jako obserwatora, a nie eksperta, a także uświadomi mi pewne standardy etyczne, do których nie miałem ochoty przyznawać się do tej kuchni. Po prostu chciałem to jak najdokładniej nagrać. W końcu przepisy zawarte w mojej książce pochodziły z domów, straganów, restauracji, naukowców, gospodyń domowych, domowych kucharzy, urzędników państwowych, pisarzy i rolników. Możliwość zajrzenia za zasłonę zawsze była odkrywcza, ale nie zawsze była ładna.

Nietypowe scenariusze kuchenne w północnej Tajlandii, oba w prowincji Chiang Mai

Niektóre statystyki. Przejechane mile: 66 000. Wypadków: 0 (ale dużo wgnieceń i zadrapań). Słowa, które miałem złożyć: od 55 000 do 65 000. Słowa, które ostatecznie złożyłem: 98 204. Spożywane dziwaczne rzeczy: surowa krew, świński smoczek (ma mleczny smak, który jest jeszcze bardziej nieprzyjemny niż to brzmi), kijanki, jajka mrówek, surowe bawoły, żółć wołowa, gorzka zieleń, która wysysała wilgoć z moich ust. Czasy, kiedy zachorowałem od jedzenia dziwnego gówna: 0 (bez kłamstwa). Miejsca, w których powstała książka: Mae Hong Son, Nowy Jork, Makau, Lizbona i Bangkok.

W sumie ponad rok poszukiwań zajęło mi uzyskanie wszystkiego, czego potrzebowałem. Spędziłem ponad połowę 2016 roku na drogach w północnej Tajlandii, jeżdżąc ciężarówką, tropiąc tropy, robiąc notatki i robiąc zdjęcia. Podejrzewam, że w pewnym momencie w ciągu roku mój związek się rozpadł, częściowo z powodu mojego nacisku na życie zawodowe, a nie na życie osobiste. To, co wcześniej wydawało się wolnością, zaczęło przeradzać się w izolację i samotność: dzień po dniu, tydzień po tygodniu, miesiąc po miesiącu samotnie, w gównianych hotelach w małych miasteczkach. Praca, kiedy byłem w jej centrum, była satysfakcjonująca i wciągająca, a wszystko poza nią było obowiązkiem.

Jeden z najbardziej ponurych pokoi hotelowych, w których się zatrzymałem, niedaleko granicy z Laosem w prowincji Nan (po lewej), strzyżenie w drodze za około 1,50 dolara w Lampang (po prawej)

A potem tego lata, w Nowym Jorku, prawie dokładnie trzy lata odkąd go zaproponowałem, po mniej więcej dwóch latach badań i roku pisania, trzymałem to w dłoniach: moją książkę. Wiele razy wyobrażałem sobie ten moment w trakcie moich badań i myślałem, że odczuję głębokie spełnienie, nowego Austina Busha w nowym miejscu we wszechświecie: Napisałem i sfotografowałem całą pieprzoną książkę. Ale byłem tą samą osobą. W moich bardziej cynicznych chwilach czułem gorycz, że poświęciłem swoje życie osobiste dla tej sterty papieru. Jednak w ciągu kilku dni od posiadania tego pierwszego egzemplarza już zacząłem przygotowywać propozycję tego, co mam nadzieję będzie moim drugim tytułem, Jedzenie południowej Tajlandii. Ponieważ ta książka nie została jeszcze napisana, a ja na pewno nie chcę, żeby zrobił to ktokolwiek inny.

Testowanie przepisów z Andym Rickerem w jego domowej kuchni w Chiang Mai (po lewej) Testowanie przepisów w Mae Hong Son (po prawej)


Makaron z serem z zieleniną

Przepis na makaron z serem i zieleniną, który pysznie wykorzystuje aromatyczną, ale często zapomnianą, rzodkiewkę i rzepę. Przejdź do przepisu.

Obecnie pracuję nad przepisem z rzodkiewkami z przodu i pośrodku, co oznacza, że ​​na targu rolniczym dostałem całe naręcza rzodkiewek, wszystkie ozdobione gigantycznymi zielonymi wierzchołkami. Not the bitter-tasting spotty yellow leaves that come along late in the season, but the vibrant, tender kind that taste like nettles and all things green. I just couldn’t bring myself to send this flavorful haul to the compost heap.

So, I made this recipe for mac and cheese with greens. First, I infused a pot of milk with sliced shallots, pepper, and nutmeg, and then used the flavorful milk to cook the greens in batches. The blanching milk does double duty in the roux (think of it as a dairy version of pot likker), and lends an earthy depth to the finished mac and cheese.

Though I’ve used a mix of radish and hakurei turnip greens here, feel free to sub whatever hardy leafy greens you have available. Kale, collard leaves, braising greens, chard, and arugula would all be great. Be sure to remove any woody stems and increase the blanching time as needed.


Food The Bitter Truth

Broccoli, cauliflower and broccoli rabe are the mainstays of the Italian winter kitchen. Members of the mustard family, these crucifers range in bitterness from hardly any, in the case of broccoli and cauliflower, to considerable for broccoli rabe.

Now, a bitter taste, like a bitter emotion, requires a certain amount of reconciliation. No matter how skillfully a cook mitigates and complements a bitter ingredient, the pleasure that is obtained depends on one's ability to forgive. And so it is with broccoli rabe -- still regarded with suspicion here in America. More expensive and certainly less familiar than the other crucifers (and therefore perceived as epicurean) broccoli rabe is suspect, not only on the grounds of bitterness, but also because of the etymological confusion surrounding its name.

In Italy, where the green is widely cultivated and loved, it is called cima di rape or broccoletti. Here it is called broccoli rabe, raab or, alas, rape. In fact, the correct pronunciation is RAH-pay. But in the mouth of a linguistically challenged produce manager, rape tends to produce a certain hesitation.

Faith Willinger, the author of a book on Italian vegetables called ''Red, White and Greens,'' describes rabe, with its skinny little stalks and flowering heads, as looking like a bunch of turnip greens. Loaded with vitamins A and C, as well as calcium, potassium, phosphorus and zinc, broccoli rabe, like broccoli, is rich in cancer-fighting properties.

But take this medicine with a spoonful of sugar -- or the culinary equivalent: caramelized onions and garlic. When rabe is well cooked, its bitter and sulfureous tones tend to soften and fade. In recipes where crunch is paramount, its pronounced flavor can be balanced with outspoken aromatics like citrus and strongly flavored oils.

To me, there is nothing better than broccoli rabe cooked until nearly tender, drained, cooled and then sauteed with olive oil and garlic. But rabe is no one-note Johnny. It can get cozy with pasta or rice of any provenance, be it short-grained (as in risotto) or basmati. It has an affinity for toasted pine nuts or pumpkin seeds, and it is strong enough to stand up to sausage, chili peppers and a pungent cheese.

While conventional broccoli (which you can substitute in all of the recipes below) is best blanched or steamed, its wild cousin requires more drastic measures. In 1773, Vincenzo Corrado wrote that rabe should be cooked with violent heat and boiled little so as not to lose its green and tasty virtue. This, I believe, is still the recommended course.

Broccoli-Rabe-and- Pine-Nut Tart

2 tablespoons plus 2 teaspoons extra-virgin olive oil

1 1/2 cloves garlic, minced

1 bunch broccoli rabe, well rinsed, tough stems removed

Koszerna sól i świeżo zmielony czarny pieprz do smaku

1 średnia żółta cebula, pokrojona w cienkie plasterki

6 tablespoons toasted pine nuts

1/2 pound frozen puff-pastry dough, thawed

1 egg, lightly beaten with 1 teaspoon water.

1. In a large kettle set over medium-high heat, heat 1 tablespoon of the oil and add the garlic. Cook, stirring, until the garlic just begins to brown. Immediately add the broccoli rabe, reduce the heat to medium and cook, stirring occasionally, until the rabe is tender and most of the liquid has evaporated, about 10 minutes. Add the lemon juice, season with salt and pepper and cook for 2 minutes more. Remove from the heat, cool and coarsely chop. (You should have about 1 1/4 cups.)

2. Meanwhile, heat another tablespoon of oil in a small saucepan, set over medium heat and add the onion. Cook, stirring occasionally, until the onion is lightly browned, about 10 minutes. Transfer the onion to a food processor, add 4 tablespoons of the pine nuts and 1/2 teaspoon kosher salt and process until smooth. Odłożyć na bok.

3. Preheat the oven to 425 degrees. On a lightly floured surface, roll the puff-pastry dough out to a thickness of 1/8 inch. Using a ruler as your guide, cut a 12-inch-by-6-inch rectangle from the dough (this will form the base of the tart) and carefully transfer it to a parchment-lined baking sheet. From the remaining dough, cut two strips, each measuring 3/4 inch by 12 inches. (These will form the edges of the tart.)

4. Use a pastry brush to wet the sides of the base with water and carefully attach edge strips, pressing with your fingertips to firmly adhere the pastry. Use the tines of a fork to prick the pastry all over, including the edges. Wstaw do lodówki na 15 minut.

5. Brush the attached edges with beaten egg and spread the onion and pine-nut mixture over the base of the tart. (Do not cover the edges.) Top the tart with the rabe and sprinkle with the remaining 2 tablespoons of pine nuts. Bake until the pastry is lightly browned, about 15 minutes. Drizzle the top with the remaining 2 teaspoons of olive oil, cut into 4 portions and serve immediately.

Risotto With Broccoli Rabe and Acorn Squash

1 medium acorn squash, peeled, seeded and cut into 1/4-inch cubes (about 3 cups)

Koszerna sól i świeżo zmielony czarny pieprz do smaku

4 1/2 cups homemade chicken stock

1 bunch (1 pound) broccoli rabe, well rinsed and tough stems removed

1/2 cup freshly grated Parmesan, plus more for serving.

1. In a saute pan, heat 1 tablespoon of the olive oil over medium heat and add the squash. Cook, shaking the pan frequently, until the squash is softened but not mushy, about 5 minutes. Dopraw solą i pieprzem i odstaw.

2. Place the stock in a saucepan on the back of the stove and adjust the heat so that it is just below a simmer.

3. In large, heavy-bottomed pot, heat the remaining tablespoon of olive oil and 1 tablespoon of butter over medium-high heat and add the onion. Cook, stirring, until the onion becomes translucent, 3 to 4 minutes.

4. Add the rabe and continue to cook for another few minutes until it is somewhat reduced in volume. Add the rice and toss until well coated. Add the wine and cook, stirring, until it is almost completely evaporated.

5. One cup at a time, add 3 cups of the stock, letting the liquid all but evaporate between each addition and stirring constantly. (Lower the heat if necessary to keep the rice from sticking.) Add a fourth cup of stock along with the squash and continue to cook, stirring, until the mixture is almost completely dry.

6. Lower the heat and stir in the lemon zest, Parmesan and final 1/2 cup of stock. Season to taste with salt and pepper and cook, stirring, for a minute or two more until the mixture becomes creamy. Remove from the heat and serve immediately with Parmesan on the side.

Broccoli-Rabe Pilaf With Pumpkin Seeds And Crispy Shallots

2 łyżki soli koszernej

2 bunches (2 pounds) broccoli rabe, well washed and tough stems removed

2 tablespoons pumpkin-seed oil

Świeżo zmielony czarny pieprz do smaku

10 shallots, sliced into very thin rings

Vegetable oil for deep frying

1 średnia żółta cebula, drobno posiekana

1 łyżka masła niesolonego

2 cups basmati rice, rinsed and drained

1/2 cup toasted green pumpkin seeds.

1. Fill a large kettle 2/3 full of water, add 1 tablespoon of the salt and bring to a boil. Coarsely chop the broccoli rabe and add it to the water. Bring the water just back to a boil, remove from the heat and immediately drain the rabe and plunge it into a large bowl filled with cold water.

2. When completely cool, drain the rabe well and toss it with the pumpkin-seed oil, 3/4 teaspoon of the salt and pepper to taste. Odłożyć na bok.

3. In a medium skillet, pour in vegetable oil to a depth of 1/2 inch and heat over high heat until very hot. Working in two batches, fry the sliced shallots until they are very brown and crispy. Drain on paper towels and set aside.

4. In a small kettle, melt the butter over medium heat and cook the onion, stirring until it is translucent. Add the rice and toss to coat. Add the water and remaining 2 1/4 teaspoons salt. Bring to a boil, lower the heat and simmer, covered, for 10 minutes. Add the rabe, toss and continue to cook for an additional 5 minutes or until the rice is tender. Toss in the pumpkin seeds and serve garnished with the crispy shallots.

Potatoes and Broccoli Rabe Baked With Seasoned Oil

1/4 cup coriander seeds, cracked

1 dried red chili pepper, crushed

2 bunches (about 2 pounds) broccoli rabe, well rinsed, tough stems removed

4 baking potatoes, peeled and cut into one-sixth-inch disks

1 teaspoon kosher salt, plus more to taste.

1. In a small saucepan set over medium heat, combine the vegetable oil, garlic, coriander seeds and chili pepper and cook for 3 minutes. Odstawić do ostygnięcia. Strain the oil, discarding the solids.

2. Preheat the oven to 500 degrees. Coarsely chop the rabe and place it in a very large roasting pan. Add the potatoes, salt and 1/3 cup of the cooled oil and toss until combined. Bake for 7 minutes lower the heat to 400 degrees, toss the mixture to prevent burning and continue to bake until the potatoes are very tender, about 40 to 45 minutes, tossing the mixture every 10 minutes. Dopraw do smaku solą i podawaj.


Obejrzyj wideo: FASZEROWANE PIECZARKI szybki przepis! . Karol Okrasa u0026 Kuchnia Lidla (Sierpień 2022).