Najnowsze przepisy

Naturalny ryż z komosą ryżową, warzywami i gruszkami

Naturalny ryż z komosą ryżową, warzywami i gruszkami



We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

Zagotuj wodę z odrobiną soli, a gdy się zagotuje, ugotuj ryż i komosę ryżową ok. 2 godz. 12 minut na średnim ogniu.

Po ugotowaniu opłucz je zimną wodą i spuść wodę, a następnie pozostaw w ciepłym miejscu na czas przygotowywania warzyw.

Cebula, zielony czosnek, papryka kapia są czyszczone, myte i drobno posiekane. Marchewki i gruszki kroi się w cienkie patyczki lub spirale, jak warzywne spaghetti.

Na dużym woku lub patelni rozgrzej oliwę z oliwek. Dodać cebulę, czosnek, pokrojone warzywa i jagody, wymieszać, doprawić solą, winem, proszkiem chilli, sosem sojowym i gotować na dużym ogniu, bez przykrycia ok. 2 godz. 5 minut. Następnie dodaj cebulę, wymieszaj, następnie dodaj ryż i komosę ryżową, wymieszaj, aby połączyć wszystkie składniki, a następnie gotuj przez ok. 2 godz. 5 minut na małym ogniu.

Spożywany jest jako taki w dni postu lub jako dodatek do dania mięsnego/rybnego.


Powodzenia i powodzenia!


Kuchnia uzbecka

Uzbecy to jeden z najstarszych ludów Azji Środkowej. W przeciwieństwie do swoich koczowniczych sąsiadów, Uzbecy, liczący kilka tysięcy lat, wiedli ugruntowane życie na żyznych równinach między pustynią a górami. Uprawiali zboże, warzywa i owoce, hodowali bydło, polowali na drobną zwierzynę i drób. Uzbecy to bardzo gościnni i pogodni ludzie. Chętnie serwują gościom potrawy przygotowane przez ich dalekich przodków. Kuchnia uzbecka jest otwarta na wpływy innych kultur, ale każde danie przygotowywane jest na zapożyczony uzbecki sposób. We współczesnej kuchni uzbeckiej można wyróżnić elementy kuchni tatarskiej, kazachskiej, mongolskiej, rosyjskiej, ukraińskiej, żydowskiej, kaukaskiej, ujgurskiej, tadżyckiej, irańskiej i innych kuchni narodowych, choć wiele potraw wygląda tak, jakby istniały wiele wieków temu w Samarkandzie i Buchara. . Jak w każdej kuchni narodowej, w kuchni uzbeckiej istnieją znaczne różnice między regionami. Na północy głównymi daniami są pilaw, smażone mięso i potrawy. W południowej części kraju preferują dania wieloskładnikowe z warzyw i ryżu.

Na południu rośnie różnorodne owoce, jagody i owoce cytrusowe: winogrona, melony, melony, jabłka, czereśnie, cytryny, granaty, figi, persimmons, pigwy, figi. Wśród uzbeckich warzyw nie używa się w żadnej tradycyjnej kuchni: zielonych rzodkiewek, żółtej marchewki, słodkich pomidorów i kilkunastu rodzajów dyni. Uzbekistan uprawia również dynie, paprykę, rzepę, ogórki, fasolę i różnorodne zioła. Z przypraw używanych w kuchni uzbeckiej chemik, agrest, kolendra, sezam, koperek i bazylia. Ze względu na ciepły klimat Uzbekistanu od dawna zbierano bogate zbiory ryżu, pszenicy, kukurydzy i jęczmienia. Głównym źródłem białka i tłuszczu na obszarach północnych jest tłuszcz jagnięcy i owczy. W wielu potrawach używa się wołowiny, koniny, wielbłąda, kozy i drobiu. Uzbecy nie jedzą wieprzowiny, uważając wieprzowinę za zwierzę nieczyste. Ryby i tłuste ptaki nie są cenione wśród Uzbeków. Jajka są używane głównie do świątecznego wypieku.

Kuchnia uzbecka słynie nie tylko z wyjątkowego zestawu składników, ale także z przetwarzania produktów, które od tysięcy lat są doskonalone. Kuchnia uzbecka zna wiele sposobów gotowania. Bez użycia ognia przygotuj marynaty, marynaty, suszone i suszone mięso i owoce. Kuchnia uzbecka wykorzystuje sześć sposobów przyrządzania produktów: otwarte ciasto na rożnie lub szpikulcu, w dużej lub małej ilości tłuszczu gotowane w wodzie lub mleku lub łączone gotowanie w wodzie a następnie gotowane na parze mleko w specjalnej dwuwarstwowej tacce (kaskada) utwardzanie pieczenie w tandyrze pionowym lub poziomym lub w piekarniku oraz złożoną metodą pieczenie połączone z plastrami steków w garnku żeliwnym (kagan).

Wiele tradycyjnych dań uzbeckich łączy w sobie dziesiątki składników i wymaga dużego doświadczenia i staranności w przygotowaniu. Ich receptury przekazywane są z pokolenia na pokolenie. Jest to na przykład pilaw uzbecki, który w najprostszej wersji składa się z ryżu, marchewki, cebuli i mięsa w kompleksie zawiera warianty pigwy, rodzynki, dracyl, morele, jabłka i wiele przypraw. Mówi się, że istnieje 1200 przepisów na pilaw. Klasyczny pilaw w jasnym kolorze Samarkand, przepis na pilaw Fergana jest znacznie ciemniejszy.

Uzbecki pilaw nie zadziała bez głębokiego Hagana, w którym produkty są równomiernie podgrzewane i nie spalane. Aby przygotować prawdziwy pilaw, znaleźć świeży plon ryżu, specjalny sposób krojenia i smażenia warzyw ryżowych utwardza ​​się w osolonej wodzie, miesza i przygotowuje kilka rodzajów oleju, aby dokładnie określić czas gotowania i zmęczenie gotowego dania. W różnych częściach uzbeckiego pilawu wykonane z różnych produktów, ale podlegające jednej technologii. W Uzbekistanie Plov jest zwykle tworzony przez ludzi, podchodzi do sprawy poważnie iz modlitwą.

Mistrz gotowania pilaw nosi dumne imię oshpaz. Podczas wesel i innych uroczystości doświadczony kurczak może nakarmić tysiąc osób pilawem ugotowanym w jednym kotle. Jego usługi nie są tanie, ale wynik jest tego wart. Oshpaz kontroluje cały proces, począwszy od zakupu produktów. Gdy kucharz kupuje jedzenie na targu, towarzyszy mu wiele osób, które chcą wiedzieć, któremu handlarzowi może zaufać.

Kobiety tradycyjnie przygotowują chleb pszenny sumalak na święto Navruz. Zbiera się w domu z jedną z kobiet i rozmawia, śpiewa i tańczy podczas przygotowywania dania. Przygotowania rozpoczynają się 7-10 dni przed Navruz. Pszenicę moczy się w specjalny sposób, suszy i zagniata na ciasto. Ciasto gotuje się na małym ogniu przez 13-14 godzin, stale mieszając. Siedem kamyczków na dnie kotła nie pozwala na spalenie sumalaku. Kiedy przychodzi Navruz, wszyscy czytają modlitwę i próbują sumalak.

Okazjonalna kuchnia uzbecka nie jest tak pracochłonna jak sumalak, ale większość wymaga doświadczenia i umiejętności. Ważne miejsce w kuchni uzbeckiej zajmują gorące zupy (shurpa) na mocnym bulionie. Zazwyczaj są gęste, ostre, z dużą ilością warzyw i zieleni. Shurpa jest zrobiona ze świeżego lub smażonego mięsa. Warzywa układa się w duże kawałki, aby zachować ich zapach. W tradycji uzbeckiej powszechne jest gotowanie zup na małym ogniu i soli na samym końcu. Wyjątkowe soki kuchni uzbeckiej - mastava (mięso, ryż i warzywa podawane z kwaśnym mlekiem, pieprzem i przyprawami) mashhurda (zupa fasolowa z ryżem, ziemniakami, cebulą, ziołami i kwaśnym mlekiem) mash-atala (gruba smażona tłusta zupa, cebula, marchew , fasola i mąka) Moshubirinch (z baraniny, pomidorów, fasoli i ryżu) Cholop (zimna zupa na kwaśnym mleku z rzodkiewki, ogórka i zieleniny). Kluski uzbeckie są prawie zawsze gotowane z mięsem.

Wśród dań kuchni uzbeckiej najpopularniejsze są dania mięsne: burgery, kebaby, pierogi, kebaby, Langman, samosa oraz wszelkiego rodzaju placki z mięsem, ryżem, dynią i innymi nadzieniami. Mięso podawane jest z sałatkami warzywnymi lub gulaszem mięsnym z warzywami. Mięso do gotowania wielu potraw nie jest oddzielane od kości. Pieczeń jest zwykle kalcynowana na olej lub mieszankę olejów roślinnych i zwierzęcych, co poprawia smak i zapach. Wiele dań mięsnych i warzywnych przygotowywanych jest dla pary.

Produkty fermentowane na mleku są chlubą kuchni uzbeckiej. Z mleka owczego przygotowuje się Katyk (jogurt) i sushma (czyste mleko, podobne do sera krowiego). Te produkty o wysokiej wartości odżywczej i niezwykłym smaku mogą być spożywane jako oddzielne dania i mogą być wypełnione sałatkami i zupami. Ayran to orzeźwiający zimny napój ze śmietany lub kwaśnego mleka rozcieńczonego w zimnej wodzie.

Uzbecy bardzo szanują chleb. Głównym chlebem uzbeckim są zwykłe ciasta. Na święta upiecz patyr - podpłomyki z dodatkiem owczego tłuszczu. Bufety w Bucharze posypane są sezamem. Na wiosnę ciasto na obi non przygotować napar ze świeżych kiełków mięty, mniszka lekarskiego, szpinaku, komosy ryżowej i wielu innych roślin. W stołówce przygotuj ciasta z masłem i śmietaną. W różnych regionach Uzbekistanu powszechnie stosuje się różne dodatki, ale technologia nie zmieniła się od wieków.

Ciasta, przygotowywane według różnych przepisów, nazywane są różnie: „boltier”, „screen”, „cevat” i „katlama”, ale wszystkie są gotowane w tandoor. Słowo „tandyr” ma te same korzenie w wielu językach: sanskrycie, perskim, tureckim, azerbejdżańskim. Tandiri były używane w kulturze akadyjskiej, zanim Mezopotamia i płaskowyż irański były zamieszkane przez plemiona semickie. W Indiach i Iranie pikantne mięso przygotowuje się w piecach przypominających tandyry. Chociaż w uzbeckim tandoor można również przygotować szaszłyk, jego głównym przeznaczeniem jest pieczenie serników.

Ciasta są święte dla Uzbeków. Ich okrągły kształt symbolizuje słońce. Na pelletach musisz wstawić wzory z otworów i linii. Chleb uzbecki to także chleb, stosy, mięso i inne tłuste potrawy oraz dzieła sztuki. Suche ciasta są przechowywane przez długi czas, dlatego szczególnie te piękne są nawet zawieszane na ścianach w celu dekoracji. Tradycje pieczenia Obonon mają około 5000 lat. Dziś miłośnicy kuchni uzbeckiej mogą ją zwykle przygotować w poziomym tandoor.

Aby ugotować tradycyjne uzbeckie obi-nong, węgiel drzewny i drewno opałowe umieszcza się w tandoor i podgrzewa przez kilka godzin. Ściany tandoor spryskuje się słoną wodą, dzięki czemu gotowe tortille można łatwo rozdzielić i za pomocą szybkiego ruchu (okrągła bawełniana poduszka) kładę je na cieście. Gorące ściany sprasowuje się obficie wodą, aby ciasto było gotowane dla pary. Ciasta Tandoor mają wyjątkowy aromat i smak dzięki temu, że przygotowywane są bardzo szybko przy dużej wilgotności i temperaturze 400-480 stopni. Awicenna pisała o samarkandzkich ciasteczkach tandyrowych: „Każdy, kto zje rano obonon z rodzynkami, gruszkami lub suszonymi orzeszkami ziemnymi, będzie karmiony przez cały dzień”.

Prawie połowa potraw w tradycyjnej kuchni uzbeckiej jest zrobiona z mąki z różnymi nadzieniami. Pieczenia i słodycze nie podaje się na koniec posiłku, ale kilka razy przed, w trakcie i po posiłku. Najpopularniejsze ciasta z ciasta z ustami lub słodkimi nadzieniami. Egzotyczne orientalne słodycze są powszechne w Uzbekistanie. Tutaj gotuję prawie 50 rodzajów chałwy, robię słodycze z orzechów, owoców i soków. Obfitość owoców i jagód jest wykorzystywana w kuchni uzbeckiej do przygotowania słodkich kompotów, naparów leczniczych, orzeźwiających sorbetów. Melony i arbuzy pełnią funkcję niezależnych deserów. W kuchni uzbeckiej prawie nie ma alkoholu, z wyjątkiem wytrawnych i starych win z lokalnych winogron. Nie jest to zaskakujące, ponieważ tylko bardzo zdrowa osoba może bez konsekwencji pić mocny alkohol po tłustym pilawu. Jeśli masz do wyboru - wódka lub pilaw, prawdziwy Uzbeczek wybierze plov.

Kuchnia uzbecka nie byłaby kompletna bez herbaty. Od wieków w herbaciarni na filiżankę aromatycznej herbaty rozwiązywane są poważne pytania i toczą się szczere dyskusje. Podatki w herbaciarni - tradycyjny przywilej mężczyzn. Zielona herbata z herbaciarni podawana jest w pilawach i daniach mięsnych. Herbata pomaga przyswajać pokarmy z tłustego mięsa, bogate w masę uzbecką. Filiżanka zielonej herbaty to tradycyjny symbol gościnności. Czarną herbatę uzbecką pije się bez mleka i cukru, ale z dużą ilością słodyczy. W chłodne dni pij czarną herbatę z kostkami cukru i nalegaj około 5 minut.

Uzbecka zielona herbata zapewnia bardzo cierpki i bogaty smak, ponieważ podawana jest przez pięć minut w upale. Czarna herbata jest słabej jakości, nalegaj na 3-5 minut w ogniu, a herbata wysokiej jakości podawana jest natychmiast. Jako lekarstwo na przeziębienia stosuje się czarną herbatę z czarnym pieprzem. Ból serca można wyeliminować za pomocą zielonej herbaty szafranowej. Jeśli waga w żołądku lub senność po ciężkim posiłku, zrób herbatę bazyliową.


Kiedy dziecko jest gotowe na dywersyfikację

Każde dziecko ma swoje własne tempo wzrostu i rozwoju, wykazując pewne osobliwości, pewne skłonności lub odmowy w obliczu czegoś nowego. Ale mimo to początek dywersyfikacji zakłada spełnienie pewnych warunków. W ten sposób dywersyfikacja zostanie dokonana z uwzględnieniem pewnych zasad. Oprócz tego, że każda mama poczuje, kiedy nadejdzie czas, by jej maluch zaczął się różnicować, instynktownie uwzględniając jego zachowanie oraz stopień rozwoju neurologicznego i cielesnego, różnicowanie rozpocznie się nie wcześniej niż sześć miesięcy, a nie później. przez dziewięć miesięcy. Bardzo ważne jest, aby maluch potrafił siedzieć w dobrej pozycji i dobrze wspierać kleszcza. Istnieją inne sygnały, które matka może wziąć pod uwagę podejmując decyzję, czy nadszedł czas na rozpoczęcie dywersyfikacji. Kiedy maluch gryzie pięści, gdy widzi, że ktoś je, jeśli interesuje się tym, co mama ma na talerzu lub gdy jego przejawy pokazują, że jest gotowy do rozpoczęcia dywersyfikacji.

Według American Academy of Pediatrics-AAP, kiedy zaczyna się dywersyfikacja, należy wziąć pod uwagę poziom rozwoju dziecka. AAP obsługuje również te same problemy. Maluch musi dobrze kontrolować swojego kleszcza, aby można go było umieścić w specjalnym krześle stołowym w odpowiedniej pozycji. Kolejnym aspektem, na który zwraca uwagę AAP, jest zachowanie malucha przed łyżeczką jedzenia. Czy otwiera usta, gdy zbliża się do niego łyżeczka? Czy zwraca uwagę na talerz z jedzeniem postawiony przed nim? Czy wydaje się chętny do degustacji? Jeśli tak, to matka może pomyśleć, że dywersyfikacja może się rozpocząć. Ponadto, zgodnie z AAP, bardzo ważne jest, aby maluch mógł przenieść zawartość łyżeczki do ust bez tendencji do wypychania jedzenia. Konsystencja żywności również będzie tutaj bardzo ważna, ponieważ wskazano, że żywność nie powinna mieć zbyt gęstej konsystencji.

Kolejną zasadą zalecaną przez PAA jest waga dziecka. Generalnie dziecko jest gotowe na dywersyfikację, gdy podwoi swoją wagę urodzeniową.

Bardzo ważne jest, aby urozmaicenie rozpoczynało się, gdy maluch jest zdrowy, unikając jego pojawienia się, nawet jeśli maluch jest przeziębiony. Matka zapewni również swojemu maleństwu przyjemne, wygodne i kojące otoczenie, dzięki czemu posiłek kojarzy się z odprężającym i radosnym epizodem.

AAP zaleca, aby karmiące matki nadal karmiły piersią swoje dzieci, przynajmniej do pierwszego roku życia, nawet jeśli dywersyfikacja już się rozpoczęła. Bardzo ważne jest również, aby pediatra określił i zalecił suplementację witaminy D i żelaza, szczególnie w pierwszym roku życia.